Stikstof is op zichzelf echter niet schadelijk voor de mens ‑ 78 procent van de lucht bestaat immers uit stikstof – en het is een belangrijke voedingsstof voor planten. In die zin zou je stikstof als probleem bestempelen een hoax kunnen noemen.
Stikstof wordt pas echt een probleem wanneer het in de lucht een verbinding aangaat met zuurstof en neerslaat. Een opeenstapeling van stikstof is schadelijk. De biodiversiteit neemt dan af omdat de ene plant meer baat heeft bij een stikstofrijke grond dan de andere. Dit ontkennen is als het watertekort te bestempelen als een door de overheid verzonnen sprookje.
Dat maken wij zelf wel uit!?
Het watertekort een probleem noemen is namelijk minder controversieel. Iedereen kan om zich heen zien wat dat voor problemen oplevert: het gras in je mooi onderhouden tuin verdort, rivieren komen droog te liggen waardoor het vervoer over water een probleem vormt, dijken kunnen niet natgehouden worden en dreigen te verzakken, veengebieden komen droog te staan en zo kunnen we nog wel even doorgaan.
Gelukkig ziet het er naar uit dat het de komende tijd gaat regenen, zodat er geen maatregelen als een sproeiverbod genomen zullen worden. In dat laatste geval zouden Wybren of Willem Engel op twitter losgaan en het watertekort een door de overheid gecreëerd fabeltje noemen en hun gelovigen oproepen lekker door te gaan met het vollopen van zwembadjes en het besproeien van hun tuinen. Zelfs als het water uiteindelijk daardoor op de bon zou gaan, zullen er mensen rondlopen die het tekort als een lasterpraatje van de overheid zullen duiden. Oké, er zijn ook nog hele volksstammen die ervan overtuigd zijn dat de aarde plat is, dat er nooit een mens op de maan is geweest, dat er een god is die de aarde heeft geschapen en ga zo maar door.
Samenzwering
De ‘overheid’ is een containerbegrip en daardoor – voor iedereen die zich om welke reden dan ook tekortgedaan voelt – gemakkelijk aan te wijzen als de veroorzaker van alle ellende in dit land. En zo kan het zijn dat zelfs voor- en tegenstanders van iets – de wijze waarop met een kwestie (stikstof) wordt omgegaan bijvoorbeeld – zich verenigd voelen en met elkaar optrekken, alleen al omdat ze een gemeenschappelijke vijand vermoeden.
De overheid voorstellen als een elitair clubje van mensen dat (wereldwijd) de dienst uitmaakt, is een volstrekt idiote voorstelling van zaken. Alsof – alleen al in dit land – de Eerste en Tweede kamer, samen met alle 950.000 ambtenaren (openbaar bestuur, onderwijs en wetenschappen en veiligheid), ondanks de enorme in- en uitstroom, er (buiten het zicht van de vrije pers) in slagen samen te zweren in welke vorm dan ook.
Ridicuul
David Robert Grimes van de universiteit van Oxford rekent met wiskundige nauwkeurigheid voor dat het geheim houden van complotten vrij snel kansloos is. Wil je dat iets een eeuw geheim blijft bijvoorbeeld, dan mogen hooguit 125 mensen ervan weten. Anders is de kans groter dan 5 procent dat het uitlekt!
Een zichzelf respecterende ondernemingsraad, waarvan wordt verondersteld dat hij samenspant met zijn bestuurder, zal alles in het werk stellen om aan te tonen dat dit een ridicule voorstelling van zaken is. Daar zouden de Eerste en Tweede kamer een puntje aan kunnen zuigen …
Communiceren met de achterban
Het is zo belangrijk voor de or om te weten wat er speelt bij ‘de achterban. Je zou ‘graag meer van ze horen. Maar je weet eigenlijk ook niet precies hoe je je collega’s het beste bereikt. De relatie met de achterban is voor menig or dan ook een bron van zorg. Tijdens de eendaagse training ‘Communiceren met de achterban’ op 4 oktober 2022 leer je beter onderscheid maken tussen de mensen in je achterban. Welke doelgroepen zijn er? Hoe communiceer je daar het beste mee?
