Wouter Verkerk is columnist, spreker en creatief ontwikkelaar van (horeca)concepten. Zijn visie op horeca, gastvrijheid en werkgeverschap vertaalt zich in toepasbare methodieken. Dagelijks maakt hij samen met Gijsbregt Brouwer de podcast Tien voor tien.
www.wouterverkerk.nl
Het moet begin jaren nul van deze eeuw zijn geweest. Mijn toenmalige prille liefde en ik hadden geen cent te makken. Eigen schuld, te royaal geleefd, een beetje pech gehad en bovendien verdienden we bijna niks.
Wanneer je nadenkt over je verdienmodel, kan het verfrissend zijn om sommige ijzeren wetten even los te laten. Wat misschien heel lang zo was en goed werkte, is misschien op een dag uitgewerkt en moet misschien toch anders.
Horeca Amsterdam is in rep en roer en met Amsterdam de rest van Horeca Nederland. Want in navolging van Rob Jetten lijkt het nieuw geopende Bouillon Amsterdam te zeggen: Het kan wél! En dat is niet voor iedereen goed nieuws maar wel voor de gast.
Wanneer je (weer) een terras opent, kan je capaciteit zomaar met meer dan 100% toenemen. Dat heeft direct impact op je hele bedrijfsvoering. Capaciteit is namelijk één van de vier knoppen binnen het 'horeca mengpaneel'. Als je daaraan draait, moet je controleren of de andere knoppen nog in balans staan.
Ik ben opgegroeid in een horecatijd waarin de horeca gasten liet kennismaken met nieuwe producten, met nieuwe smaken en met nieuwe trends.
Veiligheid op de werkvloer zou vanzelfsprekend moeten zijn. Dat is alleen niet altijd het geval. Ondernemers kunnen wel een statement te maken. Met de methodiek van Wouter Verkerk.
Ik zat op een zonnig, Caribisch strandterras, alleen met mijn boek. Het was er lekker druk, veel Nederlanders, hier en daar een Amerikaan. In de bediening werkten vlotte Nederlandse dames, studenten denk ik en sommigen een paar jaar ouder.
Wanneer je leeft in een horecabubbel, en dat doe ik, dan bekruipt je soms het onwerkelijke gevoel dat we sinds 15 maart niet te maken hebben met een monsterlijk virus dat de mondiale volksgezondheid bedreigt, maar primair met een nationale horecaramp.
Jarenlang waren hotelschooldocenten die belast waren met stages niet te benijden. Ze moesten aan de bak om hun portefeuille stagebedrijven te vullen en waren blij als bedrijven een leerling wilden laten meelopen. Nu zijn deze coördinatoren de koning van horecaland en lossen het personeelsprobleem in de horeca op.
Ruim twee jaar geleden schreef ik op deze plek: 'Er bestaan geen bedrijven met een goed personeelsbeleid die niet succesvol zijn.' Het was een aanmoediging voor ondernemers om juist aan de personeelskant te investeren om als bedrijf succesvol(ler) te worden.
